Click here to view the embedded video.

---
Podobne wpisy:

• Wyższość Gwiezdnych Wojen nad Star Trekiem …czyli film “Starship Enterprise Destroyed by the Death Star” ;)...
• Terminator: Salvation – nowy zwiastun kinowy W sieci zadebiutował w nocy nowy zwiastun kinowy filmu Terminator:...
• Kot, który zwiastuje rychłą śmierć Za Onetem: Kot o imieniu Oscar, który mieszka w amerykańskim...

Click here to view the embedded video.

Premiera dopiero we wrześniu :( Zapowiada się prawdziwa zmiana klimatów… I mam wrażenie, że wyjdzie to serii na dobre :)

---
Podobne wpisy:

• House – nowy materiał promujący szóstą serię Na blogu pisałem już o pierwszym promo szóstej serii. W...
• Californication Season 3 Sneak Peek W sieci pojawił się teaser trzeciego sezonu Californication: Hank Moody...
• Pierwsze sto dni Obamy – nie oczekujemy niemożliwego obama100days.org – będę śledził uważnie, a Wy? :) Tweet...

Click here to view the embedded video.

Hank Moody znowu (czy też: jak zwykle) w formie! :D

---
Podobne wpisy:

• Pierwsze promo szóstej serii House’a Wreszcie jest! Oto pierwszy oficjalny teaser 6. sezonu House M.D.:...
• House – nowy materiał promujący szóstą serię Na blogu pisałem już o pierwszym promo szóstej serii. W...
• Ain’t it funny Znowu zostanę zjechany przez Jerryzzza za brak wyczucia, jedna gustu...

X-Men Geneza: Wolverine (01.V)
Pierwszy z nowej serii widowiskowych filmów akcji, ukazujący korzenie najsłynniejszego z X-Menów – tajemniczego Wolverine’a, który postanawia wyjaśnić zagadkę swego pochodzenia. W roli głównej: Hugh Jackman (“Prestiż”). Reżyseria: Gavin Hood, twórca “Transferu” i wyróżnionego Oscarem filmu “Tsotsi”.

***

Anioły i Demony (15.V)
Kolejna bestsellerowa powieść Dana Browna zostanie przeniesiona na srebrny ekran. Tym razem Robert Langdon, wykładowca na Harvardzie, znawca symboli, zostaje pilnie wezwany do położonego koło Genewy centrum badań jądrowych. Jego zadaniem jest zidentyfikowanie zagadkowego wzoru wypalonego na ciele zamordowanego fizyka. Langdon ze zdumieniem stwierdza, że jest to symbol tajemnego bractwa iluminatów – potężnej, aczkolwiek nieistniejącej od 400 lat organizacji walczącej z Kościołem, do której należały najświetniejsze umysły Europy, jak choćby Galileusz. Jak się okazuje, iluminaci przetrwali w ukryciu do czasów współczesnych i panują straszliwą wendettę – wysadzenie Watykanu przy użyciu antymaterii wykradzionej z genewskiego laboratorium. Langdon i Vittoria Vetra, córka zamordowanego fizyka, mają zaledwie dobę, by odnaleźć utajnioną od XVI wieku siedzibę iluminatów i zapobiec niewyobrażalnej tragedii.

***

Terminator: Ocalenie (05.VI)
W filmie “Terminator Ocalenie”, którego akcja rozgrywa się w post-apokaliptycznym roku 2018 występuje Christian Bale w roli Johna Connora, człowieka, którego przeznaczeniem jest poprowadzenie ruchu oporu skierowanego przeciwko Skynetowi i armii Terminatorów. Ale przyszłość, w którą wierzy Connor zostaje częściowo zmieniona na skutek pojawienia się Marcusa Wrighta (Sam Worthington), obcego, którego ostatnim wspomnieniem jest pobyt w celi śmierci. To Connor musi dowiedzieć się, czy Marcus został przysłany z przyszłości czy jest uciekinierem z przeszłości. Podczas gdy Skynet przygotowuje się do ostatecznego starcia, Connor i Marcus wyruszają w podróż, która prowadzi ich do centrum operacyjnego Skynetu, w którym odkrywają przerażającą tajemnicę, jaka kryje się za możliwym unicestwieniem rodzaju ludzkiego.

***

Transformers: Zemsta upadłych (26.VI)
Kolejna część wspaniałej, kultowej już opowieści o maszynach. Bitwa o Ziemię zakończyła się, ale bitwa o wszechświat właśnie się rozpoczęła. Po powrocie do Cybertronu, Starscream przejmuje dowodzenie nad Deceptikonami i decyduje się na powrót na Ziemię z nowymi siłami. Autoboty, wierząc, że pokój był możliwy, dowiadują się, że ciało Megatrona zostało skradzione z armii Stanów Zjednoczonych przez Skorpinoxa, który przywraca go do życia. Teraz Megatron wraca szukając zemsty razem z Starscreamem i innymi Decepticonami. Autoboty będą musiały stawić im czoła.

***

Harry Potter i Książę Półkrwi (24.VII)
Lord Voldemort zaciska swoją złowieszczą pętlę wokół świata Mugoli i czarodziejów, a Hogwart przestaje być – jak dawniej – bezpieczną przystanią. Harry podejrzewa, że niebezpieczeństwo może czaić się w samym zamku, ale Dumbledorowi zależy raczej na przygotowaniu go do ostatecznego starcia, które jego zdaniem nastąpi niebawem. Razem usiłują znaleźć broń zdolną skruszyć zapory Voldemorta. Harry’emu coraz bardziej podoba się Ginny…niestety, Dean Thomas jest nią również zainteresowany. Lavender Brown dochodzi do wniosku, że Ron jest jej przeznaczeniem, nie bierze tylko pod uwagę czekoladek Romildy Vane! No i oczywiście Hermiona, przeżywająca męki zazdrości, lecz zdecydowana nie ujawniać uczuć. Gdy romanse kwitną, tylko jeden uczeń pozostaje wyniosły i obojętny. Postanowił wywrzeć swoje niezatarte – choć mroczne – piętno na życiu Akademii. Miłość wisi w powietrzu, lecz za nią czai się dramat i Hogwart być może już nigdy nie będzie taki jak przedtem.

***

A Wy? Na jakie premiery kinowe czekacie w przeciągu najbliższych miesięcy? :)

***
Opisy filmów są oficjalnymi notkami dystrybutorów.

Click here to view the embedded video.

Po średnio udanym Terminator 3: Bunt Maszyn (oczywiście nie licząc pupy Kristanny Loken i akcentu Arnolda ;)), zapowiada się powrót do klimatu pierwszych dwóch filmów. Christian Bale w roli głównej, Jonathan Nolan (scenarzysta The Dark Knight) i Anthony E. Zuiker (związany z trzema wersjami serialu CSI: Kryminalne zagadki…) zajmujący się opowiadaną historią oraz prawdopodobny udział Lindy Hamilton jako narratora sprawiają, że nie czuję obaw. A Wy?

O jakości filmu reżyserowanego przez McG dowiemy się już pod koniec maja… Czekam niecierpliwie :)

P.S.- Poprzedni trailer do obejrzenia w tym miejscu.

---
Podobne wpisy:

• House – nowy materiał promujący szóstą serię Na blogu pisałem już o pierwszym promo szóstej serii. W...
• Bóg urojony Na razie nie napiszę wiele. Notka dla wytrwałych – blisko...
• The X-Files 2 – znamy tytuł Każdy maniak Z Archiwum X (w tym także ja ;))...

Jestem bestią z natury wybredną. Mało który serial miał okazję wciągnąć mnie na tyle, bym śledził go odcinek po odcinku. Poza obejrzanymi za czasów matury dziewięcioma sezonami Z Archiwum X, w ostatnich miesiącach były to: Prison Break (z szacunku dla czytelników nie użyję polskiego tytułu), Terminator: Kroniki Sary Connor i… House M.D. O dwóch pierwszych przeczytacie innym razem, jako że ich poziom waha się z tygodnia na tydzień. Dziś zaś o prawdziwym fenomenie, jaki stanowi pewien nietypowy lekarz i jego ekipa diagnostyczna.

W ramach wstępu: House M.D., znane u nas jako Dr House i emitowane przez telewizyjną “Dwójkę”, jest serialem stworzonym przez Davida Shore’a, a wyprodukowanym przez tegoż we współpracy z Bryanem Singerem. Głównym bohaterem serii jest Dr Gregory House (w tej roli brytyjski aktor Hugh Laurie), dość cyniczny geniusz medycyny, kierujący własnym oddziałem diagnostycznym w fikcyjnym szpitalu Princeton-Plainsboro. Przez poszczególne odcinki mamy możliwość oglądania kolejnych ciężkich do rozwiązania przypadków, a przy okazji śledzenia losów kilku innych lekarzy: Jamesa Wilsona (zagranego przez Roberta Sean Leonarda), onkologa, a prywatnie jedynego prawdziwego przyjaciela House’a; trójki należącej do ekipy diagnostycznej Gregory’ego – Roberta Chase’a (Jesse Spencer), Allison Cameron (Jennifer Morrison) oraz Erica Foremana (Omar Epps); oraz przesympatycznej administrator szpitala, Lisy Cuddy (Lisa Edelstein).

House M.D. zostało dość gorąco przyjęte przez krytyków, a od czasu swej premiery wciąż zyskuje wysokie noty. W okresie jego emitowania w latach 2007-08 w Stanach Zjednoczonych, produkcja była najpopularniejszym serialem emitowanym w telewizji. W starciu z innymi typami produkcji telewizyjnych, większą oglądalność miały tylko: American Idol oraz Dancing with the Stars. Perypetie House’a otrzymały też kilka nagród i nominacji, w tym Primetime Emmy Awards, Golden Globe Awards czy Peabody Award.

Za najciekawszy element serialu uważam wszechobecne w nim nawiązania do popkultury. Twórcy Dr House nie ukrywają, iż ich inspiracją dla stworzenia tej produkcji były przygody Sherlocka Holmesa, bohatera powieści i opowiadań kryminalnych autorstwa Sir Arthura Conan Doyle’a. Podobieństwa i aluzje można odnaleźć na przestrzeni wszystkich przedstawionych historii – i House, i Holmes nie akceptują spraw, które uważają za nudne i zbyt proste. Obaj w dużym stopniu korzystają z zasad psychologii, mieszkają w apartamencie o adresie 221B, grają na jakimś instrumencie (Sherlock na skrzypcach, Gregory zaś na gitarze i pianinie), a przede wszystkim obaj mają swe uzależnienia – detektyw nadużywa kokainy, podczas gdy lekarz środka przeciwbólowego, Vicodinu.

Innych nawiązań do przygód Holmesa jest pełno – chociażby w książkach, jakie otrzymuje House czy w postaci Irene Adler (jest to przy okazji moim zdaniem jedna z najlepiej odegranych scen przez Roberta Sean Leonarda!). Ale uważne oko zauważy na przykład: hasło “VOTE FOR CHANGE ’08″, naklejone w toalecie i sprytnie nawiązujące do kampanii Baracka Obamy; słowa “Well, you can’t always get what you want…” jasno odnoszące się do utworu The Rolling Stones; serial Blackadder (Czarna Żmija) obecny na liście ulubionych filmów House’a (Hugh Laurie zagrał tam jedną z ról). Za najciekawszą z aluzji uznaję odcinek (4×04), gdzie Gregory, testując grupę lekarzy, bawi się w Charliego i nazywa zespół “Aniołkami”. Wszechobecnych nawiązań jest ogrom – nie sposób wymienić je tu wszystkie. Z resztą, czym byłoby oglądanie, gdyby nie przyjemność z ich odkrywania samemu? :)

Za olbrzymi plus serialu uważam ścieżkę dźwiękową, w ramach której pojawia się sporo licencjonowanych kawałków. Można powiedzieć, że House jest pasjonatem muzyki. Słucha klasyki, hitów lat siedemdziesiątych, jazzu… Mile zaskakują takie utwory, jak Baba O’Riley w wykonaniu The Who, Waiting on an Angel Bena Harpera, Are You Alright? Lucindy Williams, Gravity Johna Mayera czy I Don’t Like Mondays The Boomtown Rats. Zapewne nie każdy gustuje w takich klimatach – ja w głównej postaci odnalazłem kogoś o upodobaniach podobnych do moich ;)

Właśnie przekonania, system wartości Gregory’ego House’a, uważam za kolejny z głównych elementów stanowiących o sukcesie serialu. Jest on osobą, którą – jak podejrzewam – wielu z nas chciałoby zostać. Nie dba o to, co mówią inni. Robi to co uznaje za słuszne, a przy tym wierzy głęboko w to, do czego dochodzi. Zna swoje zdolności i jest gotów zaufać przeczuciu, nawet gdy zachodzi ryzyko popełnienia błędu kończącego się śmiercią. Nagina zasady, często łamie je, ale przez to jego skuteczność wzrasta. Na pozór nieczuły, jest outsiderem, który toczy wewnętrzną walkę z samym z sobą. Pośród ludzi jest tak naprawdę samotny, mogąc liczyć tak naprawdę tylko na Wilsona. I chyba tego też możemy mu zazdrościć – jednego, ale naprawdę zaufanego przyjaciela. Należałoby tu odnieść się do charakterystycznego stwierdzenia głównego bohatera – “Wszyscy kłamią” – jednak pozwolę sobie zostawić je na oddzielną notkę.

Za istotny element w rozwoju serialu uważam wprowadzenie nowych postaci, jakie nastąpiło w czwartym sezonie. Lekarze Remy “Trzynastka” Hadley (śliczna Olivia Wilde!), Chris Taub (Peter Jacobson) oraz Lawrence Kutner (Kal Penn) – z perspektywy budowania fabuły – okazali się strzałem w dziesiątkę. Internistka, chirurg plastyczny i specjalista medycyny sportowej wnoszą powiem świeżości, a ich problemy i dobrze ukrywane tajemnice nieraz budzą uśmiech na twarzy. Ściga ich przeszłość, w każdym przypadku inna, a rozwiązania bywają zaskakujące. W piątym sezonie twórcy dobrze rozwinęli każdą z tych postaci – liczę, że w nowych odcinkach jeszcze nieraz “strzelimy karpia” odkrywając kolejne elementy układanki.

Dziś w Stanach zadebiutuje dwunasty odcinek piątego sezonu. Serial powróci do emisji po przerwie, jaką każda produkcja zaliczyła na okres świąteczno-noworoczny. Osobiście nie oczekuję, by był on lepszy. Jeżeli poziom, zaprezentowany chociażby przez ostatnie odcinki wyemitowane pod koniec ubiegłego roku, zostanie zachowany – myślę, że każdy z widzów będzie zadowolony. Tych, którzy nie mieli jeszcze okazji zapoznać się z serialem, gorąco zachęcam. Pozostali albo właśnie nałogowo oglądają po kilka odcinków dziennie, albo też – tak jak ja – czekają z utęsknieniem na nowe. Jest na co, prawda? :)

***
Informacje do akapitów 2 i 3 zostały zaczerpnięte z opisu serialu, opublikowanego w angielskiej wersji Wikipedii.

---
Podobne wpisy:

• House – nowy materiał promujący szóstą serię Na blogu pisałem już o pierwszym promo szóstej serii. W...
• The X-Files 2 – znamy tytuł Każdy maniak Z Archiwum X (w tym także ja ;))...

Proszę Boga, by do filmu zatrudniono kompetentnego tłumacza, który zbytnio nie udziwni tytułu. Człowiek, który próbował uwierzyć, Skazany za wiarę, Religijna pułapka czy Archiwa wiary to tylko marne przykłady (wymyślone w przeciągu minuty) z wachlarzu opcji, jaki dostępny jest dla polskiego wydawcy… Całe szczęście nikt z Imperialu nie czyta tego bloga (:

---
Podobne wpisy:

• Prison Break: Skazany na trzeci sezon [Uwaga! Wpis przeznaczony jest dla osób, które miały okazję obejrzeć...
• Terminator: Salvation – nowy zwiastun kinowy W sieci zadebiutował w nocy nowy zwiastun kinowy filmu Terminator:...

Postać porucznika Johna McClane’a towarzyszy nam od blisko dwudziestu lat. Choć niewątpliwie są na świecie osoby, które jakimś cudem nie zapoznały się jeszcze z serią Die Hard (w okresach świątecznych to nie lada wyczyn), to niezwykle trudno jest odszukać personę, jaka nie słyszałaby o niej choć kilku zdań. Tematyka, mimo iż wciąż intrygująca (bo któż nie lubi wartkiego kina akcji z Brucem Willisem? ;)), zmęczyła tak twórców, jak i widzów. Na szczęście dla wszystkich kilka lat przerwy zrobiło swoje, a cięte komentarze, częste strzelaniny i pełne kraks pościgi znów bawią, jednak nieco inaczej, niż przed laty.

Od 1995 roku zmieniło się sporo. Zarówno widowni, jak i aktorom przybyło lat, a kino ewoluowało. Wraz z nim McClane, po którym widać upływ czasu. Jako zasłużony policjant marzy tylko o świętym spokoju. Wszak problemy rodzinne to i tak nad wymiar dobry wypełniacz czasu. Okazuje się, że na odpoczynek jest jeszcze za wcześnie, gdyż tym razem John nadepnie na odciski grupie zaawansowanych technologicznie terrorystów.

Jak bardzo jesteśmy zależni od komputerów? Wydawać by się mogło, że każdy z nas może w dowolnej chwili odciąć się od Internetu. Co stanie się jednak w sytuacji, gdy światowe sieci padną w jednej minucie? A co gorsza: jak poradzić sobie w momencie, gdy do sterów zasiadają zbrodniarze? Szklana Pułapka 4.0 jest nie tylko dynamicznym filmem akcji, ale i swoistą zadumą nad kierunkiem obranym przez największe mocarstwa świata i nad poczynaniami każdego z nas.

Za jedne z mocniejszych aspektów wcześniejszych filmów cyklu Die Hard można uznać postacie głównych schwarzcharakterów. Szczególnie Alan Rickman i Jeremy Irons stworzyli kreacje zapadające w pamięć i sprawiające, że rola Timothy’ego Olyphanta wypada naprawdę blado. Jako Thomas Gabriel miał on być demonicznym i niezwykle błyskotliwym przywódcą terrorystów, a okazał się facetem o zachowaniu dziecka, któremu zabrano Neostradę.

W znacznej części filmów akcji większość scen należy brać z przymrużeniem oka. Jednak najnowsza Szklana Pułapka wymaga od widza zezwolenia na naprawdę sporą umowność. Niejednokrotnie zadajemy sobie pytanie, czy aby twórcy lekko nie przesadzili z efektami specjalnymi oraz ozdobnikami fabularnymi. Bijący od filmu patriotyzm z pewnością spodobałby się w dużym stopniu młodzieżówce LPRu, a niektóre akrobacje Willisa zadziwiłyby i Davida Copperfielda.

Jak więc ocenić Live Free or Die Hard? Jest to dobre kino akcji, warte obejrzenia jeśli nie w kinie, to z płyty DVD. Nie jest to film, do którego człowiek powracać będzie zbyt często. Mimo przesycenia pierwszymi częściami, dalej wolę Johna McClane’a ganiającego w przymałych butach niż – już jako niemal emeryt – zręcznie brykającego po unoszącym się nad terenem budowy myśliwcu.

---
Podobne wpisy:

• Szklana pułapka 4.0 – trailer i polska premiera John McClane powrócił! Na świecie już przed ponad miesiącem, w...
• Hop do dziury – recenzja Fallout 3: The Pitt Bethesda udostępniła drugie z trzech zapowiedzianych rozszerzeń dla Fallouta 3....
• Prosto w bagno – recenzja Fallout 3: Point Lookout Recenzowane przez nas ostatnio rozszerzenie zyskało przychylność miłośników trzeciego Fallouta...

Telewizja Fox zakończyła niedawno emisję drugiego sezonu serialu Prison Break (znanego u nas pod jakże twórczym tłumaczeniem Skazany na śmierć). Nie da się ukryć: ostatni odcinek zachwyca pomysłowością twórców i za razem przyprawia o pewien niesmak.

Jestem jedną z wielu osób, które skrycie miały nadzieję na to, iż PB zakończy się wraz z Soną (tytuł końcowego odc. drugiej serii). Marzyłem o tym, by serial, który stał się niemal kultowym, który z odcinka na odcinek coraz bardziej wciskał w fotel, został w pamięci widzów jako majstersztyk. Taki obraz ustępuje niestety miejsca wrażeniu, iż otrzymaliśmy kolejny tasiemiec. Czemu?

Znaczna ilość ludzi porównuje sukces Prison Break z szałem odnośnie X-Files sprzed kilku lat. Różnica jest taka, iż drugi z seriali to zbiór samodzielnych odcinków, w których pojawiają się tylko spontanicznie wątki, łączące się w całość. PB to zaś jedna historia, która choć cholernie wciąga, powoli męczy. Zakończyliśmy wątek Lincolna – jest wolny. T-Bag złapany. Kim, który dość mocno motał w drugiej serii, poszedł na dno, a wraz z nim pieniądze. Bohaterowie mają łódź, mogą zacząć nowe życie. Wystarczyło wyjaśnić kilka pomniejszych wątków (jak chociażby sprawa Sucre i jego ukochanej), by historia stała się spójna.

Ale nie. “Łysy i mrukliwy”, przełożony Kima, okazuje się generałem. Dowiadujemy się, że Scotfield “ma uciekanie we krwi”. Czyli, że co? Że Caroline została panią prezydent nie dla wyższych celów Firmy, a tylko po to, by ostatecznie udało się sprawdzić możliwości Michaela? Wyrok śmierci Lincolna, który miał pomóc załatwić spokój dla Steadman’a, okazuje się elementem pozwalającym prowadzić badania. Jeżeli serial nie zakończy się na trzecim sezonie, straci jeszcze bardziej na wartości. Przywołując słowa Siary z Kilera, jakich użył już Metiu: Mają rozmach skurwysyny.

---
Podobne wpisy:

• The X-Files 2 – znamy tytuł Każdy maniak Z Archiwum X (w tym także ja ;))...